03 október 2007

Pönk á gamals aldri

Tónleikar á Grand síðasta föstudag og ég er enn hás og með harðsperrur um allan líkamann. Við tókum heil 22 lög - klukkutíma prógramm - fyrir fullu húsi og brjálaðri stemmningu. Það var svo hápunktur í uppklappslagi númer tvö (af þremur) þegar einn náungi missti sig svo gersamlega í pönkfílingnum að hann tók til við að velta mónítorunum á sviðinu á hvolf.

Mónítorar, fyrir þá sem ekki vita, eru hátalarar uppi á sviði sem snúa að tónlistarmönnunum, svo þeir heyri hvað þeir eru að gera. Þannig að það er ekki gott þegar þeim er snúið á hvolf.

Ég reyndi fyrst að gera gott úr öllu saman og velta bara mónítorunum aftur á réttan kjöl en alltaf kom gæinn aftur og gerðist æstari með hverri nýrri árás. Þannig að ég fór að hrinda honum og tveir aðrir gaurar í salnum komu og reyndu að hjálpa til en allt kom fyrir ekki. Þá tókst mér að kalla á barinn frá sviðinu og heimta dyravörð en sökum troðnings var hann frekar lengi á leiðinni. Það var því aðeins eitt í stöðunni - að sparka mannhelvítinu í burtu frá sviðinu hvert sinn sem hann nálgaðist. Þegar dyravörðurinn loksins kom var ég búinn að sparka sex eða sjö sinnum í öxlina á manngreyinu en hann virtist ekki finna fyrir neinu.

Eitt lærði ég fyrr um kvöldið - hversu mikið magn af eplasafa þarf til að láta mig æla.

Maður ætti kannski að útskýra þetta aðeins nánar. Málið er að eftir að við spiluðum á Rás 2 fyrr um daginn var röddin mín orðin helvíti tæp. Ég hitti Lísu Páls og hún benti mér á gamalt húsráð, sem sagt að drekka eplasafa, því það væri gott fyrir raddböndin. Ég fyllti strax stórt bjórglas af eplasafa og skellti í mig, beið andartak og prófaði röddina. Og hún virtist strax betri. Þannig að ég skellti í mig hálfum lítra í viðbót, kláraði svo sándtékkið og fór heim að borða.

Eftir matinn fór ég niður á Grand Rokk og hélt áfram að drekka eplasafa því ég hafði komist að því að þó það snarvirki þá helst sú verkun ekki mjög lengi.

Og eftir þrjá lítra sagði maginn sem sagt stopp og ég ældi af miklum móð.

Drullaðí mér svo upp á svið og við byrjuðum. Var samt með eina Brazzafernu á kantinum og fékk mér sopa og sopa á milli laga. Og viti menn, röddin hélt.

1 ummæli:

Benni sagði...

Magnaður performance! Ótrúlegt að þú hafir kennt mér að syngja.