31 júlí 2007

Ellý Ármanns

"Hún þverneitaði að taka hann upp í þverrifuna!" sagði ástleitni vinur minn sem hefur undanfarin ár rokkað á milli sjómennsku og verksmiðjustarfa, en aldrei verið í vandræðum með að heilla kellingar.

"Hvað áttu við?" spurði ég forviða meðan ég smurði rúnnstykkið með beikonosti og gjóaði augunum af og til á forsíðu Fréttablaðsins þar sem sagt var frá stórfelldri líkamsárás fyrir utan strippstað í Kópavogi.

"Bara! Hún er til í allskonar niðurlægingu, jafnvel létt ofbeldi. Ég má binda hana, flengja, taka í rass, brunda á brjóst, höku, bak og læri og hún virðist fá töluvert út úr því að ég tali niðrandi til hennar. En hún meikar bara ekki að totta mig, sama hvað ég sárbæni hana."

Ég hristi hausinn og velti því fyrir mér hvort þessi vinur minn, sem yfirleitt hefur getað fengið konur til að gera allt sem honum dettur í hug, væri kannski að komast á aldur. "Þarftu ekki bara að kíkja á Victor einhverja helgina?" spurði ég.

"Nei, fjandinn hafi það. Ég fer frekar á Q-bar.!" sagði hann beiskri röddu. "Þar fær maður allavega það sem maður biður um!"

1 ummæli:

Ársæll sagði...

*Hláturroka*